Τα language models έδωσαν στην AI δυνατότητα επικοινωνίας, τα world models φιλοδοξούν να της δώσουν δυνατότητα επίγνωσης με σκοπό την πραγματική αλλαγή παραδείγματος: όχι απλώς μεγαλύτερα μοντέλα, αλλά βαθύτερα συστήματα, ικανά να συλλογίζονται μέσα σε κόσμους και όχι απλώς να τους περιγράφουν.

Η επιστημονική τεκμηρίωση αυτής της θέσης βρίσκεται εδώ:

Introduction to Latent Variable Energy-Based Models: A Path Towards Autonomous Machine Intelligence

Anna Dawid, Yann LeCun (Submitted on 5 Jun 2023)

https://arxiv.org/abs/2306.02572

Στο άρθρο εξηγείται ότι "όπως οι ζωντανοί οργανισμοί προσπαθούν να ελαχιστοποιήσουν την αβεβαιότητα για να επιβιώσουν, έτσι και τα World Models είναι ο μαθηματικός τρόπος να το πετύχουμε αυτό στην AI. Για να φτάσουμε σε μια AI με πραγματική επίγνωση και ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, πρέπει να εγκαταλείψουμε τα μοντέλα που απλώς αναγνωρίζουν πρότυπα (pattern matchers) και να χτίσουμε μοντέλα που κατανοούν την αιτιότητα μέσω της συνεχούς πρόβλεψης και διόρθωσης".

Αναρωτιέμαι τι είδους "ζωντανοί οργανισμοί είναι αυτοί που προσπαθούν να ελαχιστοποιήσουν την αβεβαιότητα"... γιατί εγώ πιστεύω ότι οι άνθρωποι ορίζονται αλλιώς, ως "όντα με ψυχή και αξίες, που αναζητούν το νόημα".

Εάν ο άνθρωπος πάψει να θεωρείται κάτι «ιερό», εάν απωλέσει το μυστήριο, τότε ο ορισμός για τη μείωση της αβεβαιότητας θα μπορούσε να καλύπτει και έναν εξελιγμένο αλγόριθμο AI (ένα world model), ώστε να διεκδικήσει τον τίτλο του «ανθρώπου» σε λειτουργικό επίπεδο.

Ο ορισμός της αβεβαιότητας δεν μιλά για «καλό» ή «κακό», ούτε για «δίκαιο» ή «άδικο», μιλά μόνο για δεδομένα. Ένας άνθρωπος που ελαχιστοποιεί την αβεβαιότητα μπορεί να το κάνει είτε χτίζοντας μια δημοκρατία είτε επιβάλλοντας μια τυραννία. Κι εδώ που τα λέμε η τυραννία είναι ο απόλυτος τρόπος μείωσης της κοινωνικής αβεβαιότητας...

Αυτές είναι οι σκέψεις μου διαβάζοντας το άρθρο που συνδέει τη νευροεπιστήμη με την τεχνητή νοημοσύνη.

Σημείωση: Η φωτογραφία δική μου, από τα Προπύλαια του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών - 29 χρόνια πριν τέτοιες μέρες η ορκωμοσία μου. Ο καθιστός κύριος, ο Ιωάννης Καποδίστριας - καθιστός ίσως γιατί συλλογάται. Κι όπως λέει ο Ρήγας Φερραίος από δίπλα "συλλογάται καλά, όποιος συλλογάται ελεύθερα".

Copyright, Ιωάννα Ν. Τριπερίνα, 27.04.2026