Κέντρο Ψυχολογικών Εφαρμογών για ιδιώτες και επιχειρήσεις

>Βιογραφικό  >Επικοινωνήστε μαζί μου  >Υπηρεσίες  >Blog  >English   

 

 

ψυχική υγεία και ευημερία | ανθρώπινες σχέσεις | οικογένεια, παιδί, έφηβος | εργασία/επιχειρήσεις | μάθηση και ανάπτυξη | πολιτισμός

 

 

Οι γενικές ψυχολογικές ανάγκες των ανηλίκων

Πώς εξυπηρετεί η ψυχολογία τις ψυχολογικές ανάγκες του γενικού ανήλικου πληθυσμού;

 

της Ι.Ν.Τριπερίνα

Ψυχολόγου

MSc. Occ Psy

 

Αντιξοότητες στην παιδική ηλικία

Αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες

Ο γενικός πληθυσμός των μαθητών

Ο ρόλος των εκπαιδευτικών και των γονιών στην αντιμετώπιση των γενικών ψυχολογικών αναγκών των ανηλίκων

Παιδιά και νέες τεχνολογίες

Ψυχολογικές Υπηρεσίες για το Παιδί

Ψυχολογικές Υπηρεσίες για τον Έφηβο

Παιδοψυχολογία

Ψυχολογία οικογένειας

 

 

Αντιξοότητες στην παιδική ηλικία

photo by gerome viavant on unsplash

Περιλαμβάνουν: σωματική, σεξουαλική ή συναισθηματική κακοποίηση, παραμέληση πρακτικών και συναισθηματικών αναγκών, ψυχική ασθένεια του γονέα, ανατροφή από γονέα αλκοολικό ή χρήστη ουσιών, φύλακιση γονέα, θάνατος γονέα, διάσταση-απόσταση γονέα, διαζύγιο, ενδοοικογενειακή βία, μετανάστευση, κ.α.

Συνδέονται με: επικίνδυνες συμπεριφορές υγείας, χρόνιες καταστάσεις υγείας, χαμηλό δυναμικό ζωής (έλλειψη κινήτρων, χαμηλό ηθικό), πρόωρο θάνατο.

Χρειάζονται: ψυχολογική υποστήριξη, παρέμβαση, συμβουλευτική, θεραπεία. Όσο νωρίτερα τόσο το καλύτερο. Μην διστάζετε. H ψυχολογική βοήθεια δεν είναι ταμπού, δεν προσδίδει κανένα στίγμα (πχ. ψυχικά άρρωστο ή προβληματικό παιδί), στον πολιτισμό μας όχι απλώς είναι κοινωνικά αποδεκτή, αλλά επιβεβλημένη, και μπορεί να είναι αποτελεσματική για το προσωπικό και κοινωνικό όφελος.

Copyright I.N.T, 9/9/17.

 

 

Αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες

Σύμφωνα με το νόμο 3699/2008

1. Στους μαθητές με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες συγκαταλέγονται ιδίως όσοι παρουσιάζουν

νοητική αναπηρία,

αισθητηριακές αναπηρίες όρασης (τυφλοί, αμβλύωπες με χαμηλή όραση),

αισθητηριακές αναπηρίες ακοής (κωφοί, βαρήκοοι),

κινητικές αναπηρίες,

χρόνια μη ιάσιμα νοσήματα,

διαταραχές ομιλίας-λόγου,

ειδικές μαθησιακές δυσκολίες όπως δυσλεξία, δυσγραφία, δυσαριθμησία, δυσαναγνωσία, δυσορθογραφία,

σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής με ή χωρίς υπερκινητικότητα,

διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές (φάσμα αυτισμού),

ψυχικές διαταραχές και

πολλαπλές αναπηρίες.

2. Οι μαθητές με σύνθετες γνωστικές, συναισθηματικές και κοινωνικές δυσκολίες, παραβατική συμπεριφορά λόγω κακοποίησης, γονεϊκής παραμέλησης και εγκατάλειψης ή λόγω ενδοοικογενειακής βίας, ανήκουν στα άτομα με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

3. Μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες είναι και οι μαθητές που έχουν μία ή περισσότερες νοητικές ικανότητες και ταλέντα ανεπτυγμένα σε βαθμό που υπερβαίνει κατά πολύ τα προσδοκώμενα για την ηλικιακή τους ομάδα (δηλαδή οι ταλαντούχοι και χαρισματικοί μαθητές).

Τα παιδιά αυτά θα παραπεμφθούν από τους εκπαιδευτικούς ή με πρωτοβουλία των γονέων για διάγνωση και θεραπεία όπως προβλέπει ο νόμος, στο πεδίο των ειδικών αναγκών.

 

Στα ακόλουθα κείμενα θα προσπαθήσω να διαφωτίσω σχετικά με τις ανάγκες του γενικού πληθυσμού των μαθητών και το ρόλο των εκπαιδευτικών και των γονιών στην αντιμετώπισή τους.

 

 

Ο γενικός πληθυσμός των μαθητών

Οι μέσοι τυπικοί μαθητές, οι υπόλοιποι μαθητές που δεν συγκαταλέγονται στους μαθητές με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, μπορεί να εμφανίσουν δυσκολίες προσαρμογής στο σχολείο και ενδεχομένως στην οικογένεια.

Ένας ενδεικτικός κατάλογος περιλαμβάνει τις ακόλουθες περιπτώσεις:

Μαθητές που η ελληνική γλώσσα δεν είναι η μητρική τους και για αυτό εμφανίζουν μειωμένη σχολική επίδοση.

Παιδιά που έχουν μεγαλώσει σε κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον με μειωμένα ή φτωχά ερεθίσματα.

Παιδιά που προέρχονται από οικογένειες με διαφορετικές πολιτισμικές και/ή θρησκευτικές αξίες και πεποιθήσεις.

Υιοθετημένα παιδιά, παιδιά διαζευγμένων, σε διάσταση, χήρων ή αποθανόντων γονέων, μοναχοπαίδια ή από πολυμελείς οικογένειες, δίδυμα.

Παιδιά που μεγαλώνουν με τη φροντίδα των παππούδων ή νταντάδων (με γονείς διπλής σταδιοδρομίας).

Παιδιά που διαμένουν σε οικοτροφεία και άλλα ιδρύματα.

Παιδιά που ο χαρακτήρας τους έχει ιδιαιτερότητες (ευαισθησία/απόσυρση ή σκληρότητα/επίθεση) που δεν είναι εύκολες να αντιμετωπιστούν από τους άλλους και δημιουργούν προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Μαθητές που δεν τα καταφέρνουν το ίδιο καλά σε όλα τα μαθήματα ή σε όλες τις δραστηριότητες, ή που εμφανίζουν απότομη κάμψη στις επιδόσεις τους, ή κάνουν απουσίες.

Παιδιά που εισέρχονται στο νηπιαγωγείο ή στο δημοτικό πρώιμα (τα γεννημένα στο δεύτερο μισό της χρονιάς τους).

Παιδιά που προέρχονται από αγροτικές οικογένειες ή που έχουν μεγαλώσει σε αγροτικό περιβάλλον, ενώ οι εκπαιδευτικοί τους και τα σχολεία τους έχουν "αστικοποιηθεί" ή είναι αστικά.

Παιδιά που βιώνουν παροδικές κρίσεις στις συνθήκες της ζωής τους (πχ. θάνατος προσφιλούς προσώπου, απόκτηση νέου μέλους στην οικογένεια, ασθένεια-νοσοκομείο, έκτακτες ανάγκες, μετακόμιση, μετανέστευση κ.α.) και φυσικά όσα μεταβαίνουν από μια ηλικιακή φάση σε μια άλλη (εισαγωγή σε μια νέα σχολική βαθμίδα, προεφηβεία, εφηβεία).

 

 

Ο ρόλος των εκπαιδευτικών και των γονιών στην αντιμετώπιση των γενικών ψυχολογικών αναγκών των ανηλίκων

     Για αυτά τα παιδιά, που δεν εντάσσονται στο πλαίσιο της ειδικής αγωγής, οι εκπαιδευτικοί χρειάζεται να μεριμνούν οι ίδιοι ώστε να διευκολύνουν την επίδοση, τη συμπεριφορά και τις σχέσεις τους στην τάξη, πράγμα όχι πάντοτε εύκολο ή δυνατό. Η συμβολή των σχολικών ψυχολόγων, όπου υπάρχουν μέσα στο εκπαιδευτικό περιβάλλον, είναι ουσιαστικής σημασίας σε αυτές τις περιπτώσεις – εάν φυσικά οι σχολικοί ψυχολόγοι έχουν αντιληφθεί και αξιοποιούν το ρόλο τους εκτός πεδίου ειδικών αναγκών και δεν περιορίζονται μόνο σε αυτές (πράγμα που εξαρτάται και από το θεσμικό πλαίσιο). Οι εκπαιδευτικοί χρειάζεται να μεριμνούν, μέσα στα όρια του έργου και των αρμοδιοτήτων τους, και να ενημερώνουν τους γονείς για τις ιδιαιτερότητες των μαθητών, τις δυσκολίες τους στην απόδοση, στη συμπεριφορά και στις σχέσεις τους. Η επίσκεψη στον ψυχολόγο θα μπορούσε να είναι απόφαση ή πρωτοβουλία του ενημερωμένου γονέα, καθώς οι εκπαιδευτικοί τον ευαισθητοποιούν για τις ανάγκες του παιδιού τους. Σε κάποιες περιπτώσεις κρίνεται σκόπιμη η κατάλληλα διατυπωμένη από τον εκπαιδευτικό παραπομπή του γονιού για το παιδί του σε ψυχολόγο, που είναι ο αρμόδιος επιστήμονας και επαγγελματίας να εξυπηρετήσει ανάγκες προσωπικότητας, συμπεριφοράς και σχέσεων.

     Οι γονείς θα συνδυάσουν τα δεδομένα που παίρνουν από το σχολείο με τα δεδομένα που έχουν στο σπίτι: παρατηρούν αλλαγές στο παιδί (διατροφικές συνήθειες, ύπνος κλπ.); το παιδί νιώθει άγχος (φόβο για κάποια πράγματα) ή θλίψη (απομόνωση ή ακόμα και μασκαρεμένη/υπερβολική χαρά); αποφεύγει ανθρώπους ή καταστάσεις; λέει ψέματα; κάνει «κακές» παρέες; Για λόγους σαν τους παραπάνω (ο κατάλογος μπορεί να είναι ατελείωτος) – ο γονιός που είναι κοντά στο παιδί του είναι σε θέση να παρατηρήσει αλλαγές και λεπτές αποχρώσεις προβληματικών καταστάσεων –  απευθύνεται στον ψυχολόγο, όταν κρίνει ότι οι δικές του παρεμβάσεις δεν επαρκούν, καθώς οι ίδιοι οι γονείς αποτελούν μέρος του προβλήματος του παιδιού. Οι γονείς χρειάζεται να απευθυνθούν οι ίδιοι στον ψυχολόγο για να συζητήσουν τις ανάγκες του παιδιού και της οικογένειας και να οργανώσουν με τη συνεργασία του ψυχολόγου, προληπτικά ή παρεμβατικά, όλα εκείνα που θα μπορούσαν να διευκολύνουν το παιδί και την οικογένεια. Σε ορισμένες περιπτώσεις κρίνεται σκόπιμη, μετά την επίσκεψη των γονιών, η επίσκεψη του παιδιού στον ψυχολόγο για θέματα που σχετίζονται με τα συναισθήματα, τη σκέψη και τη συμπεριφορά του παιδιού, ο επαναπροσδιορισμός των οποίων θα διευκολύνει το παιδί στη σχέση του με τον εαυτό του και τους άλλους στην οικογένεια, στο σχολείο και στον κόσμο.

     Η απόφαση των γονιών για επίσκεψη στον ψυχολόγο μπορεί ακόμα να παρακινηθεί από τις απορίες τους για τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού ή τυχόν διαφωνίες τους για τη διαπαιδαγώγησή του, και μπορεί να έχει τόσο προληπτικό όσο και παρεμβατικό χαρακτήρα. Οι ανάγκες των ίδιων των γονιών για διευκόλυνση ή βελτίωση της επικοινωνίας με το παιδί τους μπορεί επίσης να είναι η αφορμή για επίσκεψη στον ψυχολόγο, ανεξάρτητα από τις ανάγκες των παιδιών, δεδομένου μάλιστα ότι ο γονιός μπορεί να έχει τις δικές του ψυχολογικές ανάγκες, για τις οποίες χρειάζεται ο ίδιος υποστήριξη.

     Ο ψυχολόγος στην εκπαίδευση αναλαμβάνει ρόλους επαγγελματικής ανάπτυξης, παροχής συμβουλών, έρευνας, αξιολόγησης, συμβουλευτικής, σύνταξης αναφορών, πρόληψης και παρέμβασης, όπως μπορούμε να δούμε στο βίντεο: https://www.youtube.com/watch?v=MwlrG0zgWFY που δημιουργήθηκε για την American School Psychology Awareness Week 2016, 14-18 Νοεμβρίου. Όσο δεν υπάρχουν ψυχολόγοι που ασκούν αυτό το έργο στο ελληνικό δημόσιο σχολείο, το ρόλο τους αναλαμβάνουν ιδιωτικοί ψυχολόγοι.

 

 

Copyright, 20/11/16, Ιωάννα Ν. Τριπερίνα. Μόνο με την έγγραφη άδεια της συγγραφέως επιτρέπεται η αναδημοσίευση και γενικά η αναπαραγωγή του παρόντος έργου με οποιοδήποτε τρόπο - έντυπο, ηλεκτρονικό, ηχητικό ή οπτικό - ή μορφή - τμηματικά ή περιληπτικά.

 

 

Παιδιά και νέες τεχνολογίες

Ο Serge Tisseron, Γάλλος ακαδημαικός ψυχίατρος, που δίνει κατευθύνσεις έρευνας στο πανεπιστήμιο University Paris 7 Denis Diderot καθώς μελετά τις σχέσεις των νέων με τις νέες τεχνολογίες, τις παρανοήσεις ανάμεσα στους ενήλικες και την επόμενη γενιά, και τις επιπτώσεις της τεχνολογίας της πληροφορίας στους νέους ανθρώπους, το 2008 ανέπτυξε τον κανόνα «3-6-9-12»

http://3-6-9-12.com/, που σημαίνει, «όχι τηλεόραση πριν από τα τρία χρόνια, όχι παιχνίδια σε κονσόλα πριν από τα έξι, καθόλου internet πριν από τα εννέα χρόνια, και καθόλου μέσα κοινωνικής δικτύωσης πριν από τα 12». Το 2011 η Γαλλική Ένωση Παιδιάτρων αποδέχτηκε την πρόταση. Στην Ελλάδα οι γονείς ρωτούν, ψάχνονται και μερικές φορές ξεπερνούν τα όρια χωρίς να γνωρίζουν τις επιπτώσεις.

https://www.youtube.com/watch?v=ceSUuKMr4xo To Παντοπωλείο: η βραβευμένη ταινία, συμπαραγωγή της Safer Internet Hellas και της art productions
 

 

Ψυχολογικές Υπηρεσίες για το Παιδί

Τα παιδιά χρειάζονται να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, να κάνουν φίλους, να αντιμετωπίζουν τη σύγκρουση και τις αλλαγές, αναπτύσσοντας καλή ψυχική υγεία από τη παιδική τους ηλικία και για όλη τους τη ζωή. Βοηθάμε τα παιδιά να επικοινωνούν αποτελεσματικά, να αντιμετωπίζουν τα άγχη και τις δυσκολίες τους (απώλεια, πένθος, διαζύγιο, διάσταση, εκφοβισμός) και να αναπτύσσουν συναισθηματικές και κοινωνικές δεξιότητες για μια ζωή. Όχι μόνο οι δυσκολίες της ζωής, αλλά και οι δύσκολες προσωπικότητες μπορεί να κάνουν απαραίτητη την ψυχολογική παρέμβαση. Συγχρόνως υποστηρίζουμε τους γονείς να καταλάβουν και να διευκολύνουν τα παιδιά τους προάγοντας την ψυχική τους υγεία και τη συναισθηματική τους ευημερία.

 

 

Ψυχολογικές Υπηρεσίες για τον Έφηβο

Άγχος | Θλίψη | Θυμός | Φόβος | Ανασφάλεια | Αδράνεια | Αλλαγές και κρίσεις (διαζύγιο, διάσταση, ασθένεια, απώλεια κ.α.) | Αυτοπεριοριστικές σκέψεις | Αλλαγές συμπεριφοράς | Δυσκολίες στις σχέσεις (συνομηλίκων, γονείς-παιδιά, με το άλλο φύλο) | Τραυματικές εμπειρίες (βία/κακοποίηση, ατυχήματα, κ.α.) | Δυσκολίες στις αποφάσεις | Διαφορετικότητα (εθνικής και κοινωνικής προέλευσης, αναπηρίας, ειδικών αναγκών κ.α.) | Παραβατικότητα | Υπαρξιακά ζητήματα | Επικοινωνία και διαπραγμάτευση για οικογενειακή ειρήνη

 

 

Ενημερωθείτε για τις Ψυχολογικές Υπηρεσίες μας

 

 

Εάν έχετε απορίες ή σχόλια, θα χαρώ για την επικοινωνία.

Υπογράφει η Ι. Ν. Τριπερίνα - CV

 

    

Έδρα: Γληνού 38, 32200 Θήβα | T. +302262302619 | K. +306977702872

email: ioanna.triperina at clevercareer.gr | skype: iotrip

 

Κλείστε ένα ραντεβού

 

 

 

www.clevercareer.gr, copyright Ι.Ν.Τ, 1997-2017